مدرسه هم دیگر مدرسه ای نیست که یازده دوازده سال بود از رفتن به محیطش لذت می بردم
همیشه هم پرروترین بودم و هم درس خوان ترین.بگذریم
این روزها چیزی شدن آنقدر فضای ذهن را پر کرده که جای نفس کشیدن نیست
همه ی این دختربچه های دبیرستانی غیرقابل تحمل شده اند
پ.ن:
اونقد ظریفی که با یه نگاه هرزه می شکنی
پ.ن:
دنیا تو روی تو بود من پشت تو جنگیدم
